Over

Bij het Glazen Huis op het Pancratiusplein 21-12-2015

Ik ben Jenny Kranendonk, al mijn hele leven woonachtig in de Oostelijke Mijnstreek, dochter én kleindochter van een mijnwerker en erg geboeid door de geschiedenis van de omgeving waar ik woon.

Deze interesse stak de kop op door een groot en landelijk evenement dat een paar jaar geleden plaatsvond in Heerlen: Serious Request in 2015. Tijdens Serious Request beleefde ik Heerlen zoals ik de stad nog nooit eerder had gezien. Wat was het gezellig. De sfeer was gemoedelijk, er was overal wat te doen en te zien en er waren veel mensen op de been. Die paar dagen werden een ervaring die ik niet had willen missen.

Toen, na afloop van het evenement, de gebruikelijke rust weer in Heerlen was teruggekeerd begon ik mij af te vragen waarom het er niet altijd zo gezellig kon zijn. Wat was hier in het verleden eigenlijk gebeurd en waarom is deze stad zoals hij is? Rustig, veel beton, weinig oude gebouwen en op grijze dagen extra grauw. Dit was het begin van een ware ontdekkingstocht waarin ik uiteindelijk mijn liefde voor het mijnbouwverleden en heemkunde ontdekte.

Op aanraden van mijn moeder las ik ‘Het geluk van Limburg’ van Marcia Luyten (als je deze nog niet hebt gelezen: doen hoor! Zeer mooi boek!). Ik begon mij te verdiepen in het mijnbouwverleden en leerde oud-koempels kennen die mij veel hebben geleerd over hun ondergrondse leven. Via de informatie over de mijnen kwam ik ook steeds meer te weten over de Mijnstreek en in het bijzonder over Heerlen. Ik kocht een fotoboek met foto’s van oud-Heerlen en viel van de ene verbazing in de andere. Door de jaren heen is de stad drastisch veranderd. Of nog beter: dramatisch veranderd. Ik wilde álles weten, alle verhalen achter de foto’s heb ik wel gelezen en ontdekte daardoor weer nieuwe verhalen waardoor ik nu een goede kennis heb over dit stuk geschiedenis.

Omdat ik zo geboeid ben door de gebeurtenissen achter de stad Heerlen en het onlosmakelijke mijnbouwverleden leek het mij heel leuk om andere mensen hierin mee te nemen en om ook hen te laten verbazen over wat zich er allemaal heeft afgespeeld. Uiteindelijk ben ik op het idee gekomen om mensen te gaan rondleiden door Heerlen en mijn kennis met hen te delen. Wat is er nou leuker dan een stad die op het eerste oog saai lijkt toch boeiend te maken? Met de stadswandelingen wil ik een bijdrage leveren aan een positiever beeld over Heerlen, want dat is wat deze stad dubbel en dwars verdient.